Wie feestdagen zegt, zegt veel eten. Wie veel eten zegt, zet mij meteen aan het denken. Zo is het met Sinterklaas, zo is het met Kerst, zo is het met Oud en Nieuw en zo is het ook met Pasen. Al het eten waarvan je nog niet wist dat het mogelijk was om het ook te krijgen met een laag chocola eromheen, wordt je deze dagen voorgeschoteld. Alles om het extra spannend te maken voor de bloedsuiker rollercoaster is gereed: paaseitjes, paashazen, paaskoeken, de paasbrunch georganiseerd door je familie.

Al die dingen waardoor het ineens wel heel belangrijk is dat je je koolhydraten goed gokt, maar je in ieder geval wel zeker weet dat je jezelf sowieso uit een hypo kunt helpen mocht dit nodig zijn. En laten we eerlijk zijn: een hele zak paaseitjes in een keer weg eten is voor niemand goed, maar onze interne rekenmachine draait toch wel meteen overuren als we een zak vol met chocolaatjes zien. Naast de gezelligheid, het samen zijn en het plezier, is diabetes er ook - ook tijdens feestdagen. Soms misschien iets meer op de achtergrond, soms prominent in je gezicht als je je bloedsuiker meet of je sensor een alarm geeft. 

Dit zijn de dagen die de mentale kant van diabetes op de proef stellen: het gokken van het aantal koolhydraten, het hopen op een stabiele lijn, het zo hard je best doen en je vooral niet schuldig voelen na het hebben van die piek (waarvan je wist dat ie zou komen maar wat je zo hebt geprobeerd te voorkomen). En dat geeft niet. Want je wilt het altijd goed doen, en dat is normaal gesproken in het dagelijks leven al een flinke uitdaging, laat staan op dagen waar er nog zoveel factoren (en paaseitjes) bij komen.

Wil je niet je karamel zeezout paaseitjes met praline vulling inruilen voor een ei met zout? Laten we met z’n allen hopen op een zonnig Pasen zodat we een wandeling kunnen maken om de schommelingen op te vangen. Of vraag je vriend, zusje of moeder om alle paaseitjes te verstoppen zodat je ze: A. niet in een keer naar binnen kunt werken; en B. je nog een kleine work-out moet doen voor je ze überhaupt kunt opeten. Of verstop ze zelf als je er zeker van wil zijn dat je familie er niet mee vandoor gaat en zeker weet dat je ze zelf allemaal terugvindt.

Ondanks het extra rekenen, het extra nadenken, het extra natellen en overstag gaan voor nog een extra broodje (en bijbehorende bolus), ben ik blij dat dit soort dagen er zijn om weer wat extra tijd door te brengen met je familie of vrienden. En dat zal diabetes nooit in de weg zitten.

Happy easter! En hou je bloedsuikers op z’n paasbest! :)

Over Donja


Ik ben Donja, 22 jaar jong waarvan ik al 21 jaar met diabetes type 1 door het leven ga. Een leven zonder is voor mij dus niet voor te stellen. Diabetes is een fulltimebaan maar ik haal er heel veel energie uit om de diabetes op een positieve manier in te zetten en anderen te kunnen helpen waar mogelijk.