25.10.2019
Kaleido Trouweditie

Trouweditie: Lichaamsbeeld en shoppen voor een trouwjurk

Zullen we het in meer detail over m’n trouwjurk hebben?

Nee, niet te veel detail, ik wil Matt nog steeds verrassen als de grote dag er eindelijk is. Waar ik het wel over wil hebben zijn al die twijfels en zorgen die iedere bride-to-be over haar lijf heeft. Je weet wel, die druk en twijfels die ervoor zorgen dat het grootste deel van de vrouwen die gaat trouwen voelt alsof ze op dieet moet of een extreem work-out plan moet volgen om er maar perfect uit te zien op de grote dag. En ik snap het: het is de dag in je leven waarop je meer gefotografeerd wordt dan op welke andere dag dan ook. En als je dan terugkijkt op die foto’s, wil je dat je het beeld wat je in je hoofd hebt terugziet op de foto’s. Maar, wat als er dingen zijn die daarbij in de weg zitten?

Mijn eigen persoonlijke relatie met mijn lichaamsbeeld is veelbewogen op de beste momenten, maar in de aanloop naar het winkelen voor mijn trouwjurk zakte die relatie naar een dieptepunt en een grote reden daarvan was diabetes. Hoe zou ik m’n pomp op die dag dragen? Hoe zou ik er makkelijk bij kunnen? Hoe zou ik m’n diabetes überhaupt managen op de grote dag? Ging het me lukken om wat kilo’s kwijt te raken voordat ik m’n jurk moest passen? Ging het me lukken om actiever te zijn in de aanloop naar onze bruiloft?

Vooral die laatste twee waren voor mij heel belangrijk, en waarschijnlijk ook de belangrijkste redenen waarom m’n zelfvertrouwen een tik kreeg. Ik realiseerde me dat het ideaalbeeld wat ik voor ogen had, bepaald werd door wat anderen zagen als perfect: niet bepaald een gezonde situatie. Matt heeft me ten slotte ten huwelijk gevraagd precies zoals ik ben dus zou ik dan voor hem gaan afvallen? Wilde ik dan echt terugkijken op m’n trouwfoto’s en mezelf niet herkennen? Ik maalde hier eindeloos over en nam uiteindelijk een aantal beslissingen die me ontzettend hielpen om eindelijk de stap te zetten om naar een bruidsjurkenwinkel te stappen om de perfecte jurk te vinden:

  1. Ik stopte met het kijken naar trouwjurken in tijdschriften
  2. Ik stopte met kijken naar ‘Say Yes to The Dress’
  3. Ik besloot mijn jurk te kiezen zonder mijn insulinepomp een rol te laten spelen
  4. Ik besprak met mijn diabetesteam wat de mogelijkheid was om tijdens mijn bruiloft een andere insulinepomp te dragen
  5. Ik wilde geen jurk kiezen met in mijn achterhoofd dat deze ‘er beter uit zou zien als ik een paar kilo lichter was’.

Met dat in mijn achterhoofd werd ik verliefd op een jurk en kocht ik deze bijna een jaar voor onze trouwdag. Toen alleen nog een oplossing voor m’n diabetesmanagement en gelukkig kwam Kaleido daar om de hoek. Die eerste dag op Kaleido, en eindelijk iedere dag sindsdien, ben ik actiever omdat ik zo weinig mee hoef te nemen en niet hoef na te denken waar ik de pomp kan dragen. Een tijdelijk basaal aanzetten is een makkie, waardoor het me ook bijna nooit overkomt dat ik ‘m vergeet aan te zetten als ik ga wandelen of zwemmen. Het voelt zo natuurlijk. Dat is dus schijnbaar wat er gebeurd als je letterlijk de banden doorsnijd van iets wat je vasthoudt.

De eerste passessie voor m’n trouwjurk stond gepland voor een week na het starten op Kaleido en ik hoefde niet eens na te denken over de technologie die aan m’n lijf vastzat – een heel ander gevoel dan toen ik m’n jurk kocht en m’n vorige pomp moest afkoppelen. Ik realiseerde me ook dat ik het afgelopen jaar niet had besteed aan zorgen maken over m’n gewicht of een extreem work-out plan dat me tijd had gekost die ik nu met mijn dochter en verloofde kon doorbrengen. Ik heb een bruiloft gepland en ervoor gezorgd dat m’n diabetes zo goed mogelijk onder controle is zodat ik van onze dag kan genieten. En het allerbelangrijkste: ik heb geleerd meer vrede te hebben met mijn lichaam. Het is mijn lichaam en het is misschien niet perfect, of het allermooiste, maar het is het lijf van iemand die liefheeft en wordt geliefd. Wat is er nou belangrijker?

Over Niki


Niki is mama van Moomin en verloofde van Matt, en is de regisseur van haar diabetes type 1 sinds 2001. De tijd die ze niet bezig is met haar familie, werkt, of de bruiloft van het jaar aan het plannen is, spendeert ze door te schrijven over haar leven met type 1 diabetes op whatnikididnext.wordpress.com Niki is ook gepassioneerd over onderzoek en goed leven met diabetes.