29.11.2019

Trouweditie: de laatste voorbereidingen!

Daar zijn we dan: onze bruiloft is nu zo dichtbij dat de spanning voelbaar is. Ik weet niet zeker of ik de spanning al helemaal bewust mee krijg, omdat er voor m’n gevoel nog zoveel te doen is dat ik bijna vergeet hoeveel we ook al voor elkaar hebben.

Er zijn zoveel dingen waarmee we de afgelopen twee jaar bezig zijn geweest als het gaat om voorbereidingen, dat mijn diabetesmanagement in de categorie ‘bruiloft, algemeen’ terecht is gekomen in plaats van een op zichzelf staand iets. En ergens vind ik dat fijn: mijn type 1 is deel van me dus het op dezelfde manier insteken als mijn jurk of mijn kapsel voelt wel logisch.

Het eerste dat ik heb geregeld is hoe ik letterlijk mijn diabetes kan managen op de ‘Big Day’, en vanuit technologisch oogpunt is Kaleido daarin de ultieme redder in nood gebleken. Ik kan me geen makkelijkere manier voorstellen om insuline binnen te krijgen en mijn basaal te managen in een trouwjurk dan met Kaleido. Maar, in de dagen voorafgaand aan de grote dag ben ik al wel heel bewust bezig geweest waar ik mijn pomp plaats, om plakresten van klittenband of blauwe plekken van een infusiesetje op zichtbare plekken te voorkomen. Ik heb mijn benen ook proberen te vermijden, omdat ik tijdens mijn trouwdag daar mijn pomp wil plaatsen. Zo is er minder kans op lipo’s of wat dan ook wat verder nog van invloed kan zijn op de opname van insuline. Ik heb ook m’n setwissels afgestemd zodat ik mijn turquoise pomp kan dragen op de grote dag. ‘Something blue’ is tenslotte traditie.

Bij het plannen van het menu voor de dag, was ik bezig met manieren waarop ik het makkelijkste kon inschatten hoeveel koolhydraten in al die heerlijkheden zaten. Op een gegeven moment ben ik gaan Googlen naar zakweegschaaltjes, ervan uitgaande dat dat de enige oplossing was. Toen realiseerde ik me dat we ook anders met de chef konden gaan samenwerken. We hadden al een aantal meetings en gesprekken gehad met het event team en daarom vroeg ik of de chef hier de volgende keer bij kon zijn. Diezelfde chef had namelijk, tijdens het proefdiner, bij iedere gang de hoeveelheid koolhydraten uitgeteld. Hierdoor kon ik precies uitrekenen hoeveel insuline ik nodig had. Het was nogal beladen hem te ontmoeten, want we zijn zo gewend aan het schatten en gokken van maaltijden die we niet zelf hebben voorbereid. Ik huilde bijna van geluk toen hij zei dat het geen probleem zou zijn om ook voor ons diner voor iedere gang de koolhydraten uit te tellen. Nu weet ik alvast wat ik kan verwachten en ben ik helemaal voorbereid.

We hebben ook alvast nagedacht over hypo’s, niet alleen voor mij maar ook voor een aantal fantastische vrienden vanuit de diabetes community die bij onze bijzondere dag aanwezig zijn. Achter de bar zullen kleine 150 milliliter blikjes cola te vinden zijn, speciaal voor die dreigende hypo’s van het vele dansen.

Ook heb ik een goed gesprek gehad met mijn diabetesteam. Normaal gesproken is mijn streefbereik vrij strak, dus hun eerste tip was om dit iets losser te laten, wat ik inmiddels ook overal heb toegepast. Ook een aanrader: ze adviseerden om iemand de verantwoordelijkheid te geven om mij in de gaten te houden voor eventuele hoge, of lage bloedglucosewaarden. Iemand die me kent, die de signalen herkent maar die me ook kan helpen zonder me als een baby te behandelen. En uiteindelijk stuurden ze me weg met de allerbeste wensen voor een toekomst vol geluk en dat ik er toch vooral ook van moest genieten (en foto’s moest sturen)!

About Niki


Niki is mama van Moomin en verloofde van Matt, en is de regisseur van haar diabetes type 1 sinds 2001. De tijd die ze niet bezig is met haar familie, werkt, of de bruiloft van het jaar aan het plannen is, spendeert ze door te schrijven over haar leven met type 1 diabetes op whatnikididnext.wordpress.com Niki is ook gepassioneerd over onderzoek en goed leven met diabetes.